Poniżej zredagowałem odpowiedzi jakich udzielam na najczęściej zadawane mi pytania, które otrzymuję czy to drogą mailową czy telefonicznie od odwiedzających moją stronę. Każde pytanie uznaję za ważne i staram się zawsze na wszystkie odpowiadać, jednak ponieważ niektóre pytania o samą astrologię, konsultacje astrologiczne czy kursy astrologii szczególnie często się powtarzają postanowiłem zebrać w jednym miejscu odpowiedzi jakich na nie udzielam.
Proszę przeczytaj całość zanim zadzwonisz do mnie lub wyślesz e-mail z pytaniem.

—

1. W czym może pomóc mi wiedza astrologiczna?

Przede wszystkim w rozpoznaniu indywidualnych potencjałów jednostki takich jak talenty, możliwości i kierunki ich rozwoju, sposób i dziedziny pracy, potrzeby partnerskie i możliwości ich spełnienia, itp. Z drugiej strony pomaga w rozpoznaniu przyczyn różnego rodzaju psychicznych czy emocjonalnych blokad, życiowych problemów i niepowodzeń, międzyludzkich konfliktów, niepewności i frustracji. Wiedza astrologiczna pomaga zrozumieć ich sens i cel, a także wskazuje jak sobie z nimi radzić, dając także informacje o najlepszym do tego czasie. Pomoc astrologa polega na rozświetleniu drogi. Jako ktoś z zewnątrz, potrafi spojrzeć na sprawy osoby, której pomaga z większym obiektywizmem, co często jest kluczem do zrozumienia ich miejsca w naszym życiu.

—

2. Czy może mi Pan powróżyć? Czy może Pan rzucić/zdjąć klątwę/urok?

Nie mogę. Nie zajmuję się wróżeniem. Astrologia z wróżeniem nie ma nic wspólnego. Astrologia to także nie czary, nie jest więc narzędziem czynienia “magii” w jakiejkolwiek jej postaci. Zalecam daleko idącą ostrożność przy korzystaniu z portali, literatury, czy też różnego rodzaju poradnictwa o czarach i wróżbach, bez względu na to jak zręcznie operują astrologicznym słownictwem.

—

3. Nie znam swojej godziny urodzenia. Czy może Pan postawić mi horoskop? Pewien astrolog już mi kiedyś postawił.

To najczęstsze z pytań, które dostaję. Odpowiedź może być tylko jedna – nie mogę. Horoskop, zgodnie z etymologią samego słowa, to z greckiego hora – godzina + skopein – oglądać, badać. Nie istnieje więc horoskop bez godziny urodzenia. To samo odnosi się do horoskopów wydarzeń czy każdego innego horoskopu. Horoskop po prostu z założenia bada właśnie godzinę, czyli dokładny moment rozpoczęcia danego wydarzenia. W związku z tym faktem oczywiste jest, że nie ma możliwości sporządzenia horoskopu dla Barana, Byka, Lwa czy Ryb na przyszły wtorek, tydzień, miesiąc czy rok. Tego typu pseudoastrologiczna twórczość to zwykłe oszustwo i żerowanie na ludzkiej niewiedzy i naiwności. Fundamentem wiedzy astrologicznej jest fakt, że każdy człowiek jest inny, wobec tego każdy horoskop jest zawsze indywidualny i niepowtarzalny.
Niestety, co stwierdzam z ubolewaniem, zdarzają się osoby które sporządzają coś co nazywają słowem “horoskop” bez posiadania danych odnośnie dokładnego czasu urodzenia/zdarzenia. Taki “astrolog” z całą pewnością z profesjonalną astrologią nie ma nic wspólnego, pomimo że może sam siebie nazywać astrologiem, a to co bez posiadania niezbędnych danych stworzył z pewnością nie jest horoskopem, choć sam mógł to tak nazwać. Sama data urodzenia nie wystarcza do stworzenia horoskopu, a tym bardziej do jego interpretacji. Astrologia jest bardzo precyzyjną dziedziną wiedzy działającą jednak w oparciu o pewne nieodzowne dane, z których możliwie najdokładniejszy czas jest tą najważniejszą.
O tym jak dotrzeć do własnej lub czyjejś godziny urodzenia dowiesz się z lektury artykułu pt. Ascendent – poszukiwanie i uściślanie godziny urodzenia.

—

4. Czy może Pan przesłać mi analizę kosmogramu e-mail’em (wykonać telefonicznie, skype’m, listownie itp.)?

Nie mogę. Wynika to z tego, że konsultacja astrologiczna jest formą doradztwa w zakresie często najważniejszych życiowych spraw. Tak samo jak lekarz nie może oceniać stanu zdrowia pacjenta na odległość a psycholog prowadzić terapii przez skype’a. Tzn. teoretycznie oczywiście może ale w praktyce tak postępować nie powinien. Podstawą tego założenia jest udowodniony fakt, że komunikacja w formie słownej to jedynie znikoma część komunikacji. Poza tym problemem jest brak jakiejkolwiek możliwości zareagowania w przypadku gdy osoba, z którą rozmawiamy “rozklei się” czy wejdzie w inny zmieniony stan tzw. “świadomości” (co, choć rzadko, to jednak się zdarza). To wszystko jest szczególnie ważne w momencie pierwszego spotkania, kiedy jeszcze osoba, której chcemy pomóc nie nabrała do astrologa wystarczającego zaufania. Każda inna forma analizy będzie jedynie jej imitacją a przy często poważnych życiowych sprawach dotyczących problemów w związkach, spraw rodzinnych, prawnych, zawodowych, życiowych celów i blokad na żadne imitacje nie można sobie pozwolić. Na plagę różnego rodzaju “horoskopów” wysyłkowych, sms’owych czy też różnego rodzaju astrolinii typu 0-700 itp., oferujących pseudoastrologiczną papkę, niestety nic nie poradzę.
W przypadku gdy spotkanie ze mną z powodu odległości nie jest możliwe, zachęcam do znalezienia profesjonalnego astrologa w swojej okolicy (w kilku regionach kraju mogę polecić odpowiednie osoby).

—

5. Chciałabym zamówić horoskop na przyszłość, przeszłość już znam interesuje mnie tylko przewidzenie mojej przyszłości.

Analiza prognostyczna może być jedynie elementem analizy kosmogramu urodzeniowego. Należy zaznaczyć, że celem astrologii nie jest przewidywanie przyszłości. Prognozowanie trendów rozwoju wydarzeń życiowych czy też samych konkretnych już zdarzeń jest tylko efektem ubocznym pracy astrologa. Astrolog zajmuje się analizą kosmogramu urodzeniowego, czyli potencjałów i trudności człowieka oraz rozwojem jednostki w ciągu życia. Znany szwajcarski psychoterapeuta Carl Gustav Jung, który w swojej praktyce często wykorzystywał możliwości jakie daje profesjonalna astrologia i którego córka sama została astrolożką, uważał astrologię za “sumę wiedzy psychologicznej starożytności” (zachęcam do zapoznania się z tym co inni mądrzy ludzie mówili i pisali o astrologii) i jest to najprostsze określenie tego czym astrologia faktycznie się zajmuje.
Znając dokładnie punkt wyjściowy oraz analizując rozwój życiowych wydarzeń aż do momentu gdy dana osoba pojawi się u astrologa, jest on w stanie wyciągnąć wnioski na temat prognozy na przyszłość. Ale też dotyczy to przyszłości niedalekiej, najdalej kilku lat. Na dalszą przyszłość prognoza może być jedynie pewnym przypuszczeniem i zaznaczeniem momentów kluczowych ale bardzo rzadko konkretnych wydarzeń, ponieważ żaden astrolog nie jest w stanie przewidzieć jak będzie wyglądał świat za 20-30 lat (a gwarantuję, że będzie znacznie różnił się od dzisiejszego – wystarczy spojrzeć na świat 30 lat wstecz, żeby to zauważyć) a zatem co może przynieść danej osobie taka czy inna planetarna konfiguracja.

—

6. Jakich informacji potrzebuje Pan przed przygotowaniem analizy mojego kosmogramu?

Do sporządzenia indywidualnego kosmogramu potrzebuję daty urodzenia wraz z godziną, miejsca urodzenia oraz zdjęcia. W przypadku rozszerzonych konsultacji potrzebne mogą być inne dane. Jest to wtedy dokładnie opisane na odpowiednich podstronach serwisu:

Horoskop indywidualny

Horoskop partnerski

Astrokartografia, relokacje, przestrzeń lokalna

Cykl dr Jonasa

Astrologia dla firm

Proszę o nie przesyłanie mi jakichkolwiek opisów bieżących lub przeszłych spraw życiowych oraz pytań przed spotkaniem. Ponieważ wynikają one z przesłanych mi danych, proszę się nie martwić, będę wiedział z jakiego rodzaju problemem Pan/i do mnie przychodzi.

—

7. Przesyłam Panu dane 2 osób. Proszę o analizę ich horoskopu i przekazanie mi jej, jednak nie chcę aby one się o tym dowiedziały.

Nie ma możliwości wykonania analizy horoskopu osoby trzeciej bez jej wyraźnej zgody, co wiąże się z etyką pracy astrologa. Jedynym częściowym odstępstwem od tej zasady są elementy analizy porównawczej/partnerskiej w przypadku gdy druga osoba ma istotny wpływ na życie klienta. Dodatkowo zapewniam, że zarówno wszystkie przekazane w czasie spotkania informacje jak i dane urodzeniowe moich klientów są objęte ścisłą tajemnicą i nigdy, nikomu nie zostaną udostępnione.

—

8. Mam 17/19-letniego syna i bardzo się o niego martwię, proszę o analizę jego horoskopu jednak nie chcę aby on się o tym dowiedział.

To są dwa odrębne przypadki – osoby niepełnoletniej i pełnoletniej. W drugim przypadku sprawa jest prosta – osobom pełnoletnim analizę wykonuję wyłącznie w ich obecności. Jeśli zaś chodzi o osoby niepełnoletnie to możliwe jest spotkanie albo z osobą niepełnoletnią za zgodą prawnego opiekuna (np. rodzica) albo z samym opiekunem, nigdy jednak razem. Wobec tego zwykle spotkanie takie dzielę na 2 części – pierwszą jest spotkanie z osobą niepełnoletnią i drugą (tuż po zakończeniu części pierwszej) spotkanie z opiekunem (po spotkaniu oczywiście pozostają nagrania, które osoby mogą, lecz nie muszą, sobie wzajemnie udostępnić). Jeśli chodzi o minimalny wiek osoby niepełnoletniej, z którą mogę się spotkać to jest to 15 lat (w nielicznych przypadkach dopuszczam spotkanie z młodzieżą młodszą, nawet 12-letnią, jednak decyzję podejmuję wtedy po otrzymaniu danych urodzeniowych i uzgodnieniu tego z opiekunami). W przypadku kosmogramu dla dziecka spotykam się z jednym z rodziców.

—

9. Dlaczego każda konsultacja astrologiczna jest nagrywana?

Nagranie całego spotkania dotyczącego analizy kosmogramu jest nieodzownym elementem profesjonalnej konsultacji. Spotkanie takie trwa zwykle 3-5 godzin, więc nikt nie jest w stanie zapamiętać wszystkich przekazywanych w tym czasie informacji. Część z nich jest ważna “na teraz”, jednak część będzie ważna za rok, dwa, pięć czy dziesięć lat. Nagranie służy temu aby można było skorzystać z niego w każdym momencie gdy zajdzie taka potrzeba. Sugeruję odsłuchanie nagrania spotkania raz na kilka miesięcy, co najmniej raz na rok. Nagranie służy też temu aby w całości lub w części mogli go odsłuchać np. rodzice lub małżonkowie. W wielu przypadkach jest to bardzo ważne, natomiast nie ma możliwości aby w czasie spotkania była obecna więcej niż jedna osoba (wyjątkiem jest tu analiza partnerska lub kosmogram firmy/spółki).

—

10. Jaki jest termin wykonania analizy kosmogramu?

Terminy spotkań kształtują się różnie. W związku z dużą liczbą zgłoszeń i tym, że nad każdą konsultacją pracuję sam, a wymaga to co najmniej kilku dni przygotowań, zwykle jest to kilka (czasem kilkanaście) tygodni od momentu zapisania się na konsultację, czyli przesłania wszystkich niezbędnych danych.

—

11. Ile kosztuje analiza kosmogramu?

Cena konsultacji zależy od wielu czynników, standardowo jest to obecnie 1000zł. Zmiany tej kwoty uzgadniane są indywidualnie (np. zniżki 20% otrzymają dzieci, młodzież i studenci oraz absolwenci kursu astrologii dla początkujących, mogą je także otrzymać osoby zamawiające kolejne konsultacje – np. dla członka rodziny, analizę porównawczą, dla firmy, itp.).

—

12. Co muszę zrobić przed spotkaniem dotyczącym analizy kosmogramu?

a. przesłać wszystkie dane,
b. poczekać na ustalenie terminu i informację o miejscu spotkania,
c. przesłać wpłatę rezerwującą termin,
d. przyjść na konsultację zabierając ze sobą nośnik, na który zostanie przegrane nagranie konsultacji (np. pendrive).

—

13. Co trzeba zrobić aby się nauczyć astrologii? Kto może się uczyć astrologii?

Zacznijmy od tego, że astrologii nie można się nauczyć. Ten kto twierdzi, że się astrologii nauczył jest w błędzie i na pewno brakuje mu dobrego nauczyciela. Astrologii można się natomiast uczyć. Uważam nawet, że należy jej się uczyć tak jak powinno się uczyć matematyki, fizyki czy biologii. Podstawowa znajomość astrologii po prostu pomaga żyć. Nauka astrologii to proces ciągły, dzięki któremu wciąż dowiadujemy się jak mało wiemy – o sobie, świecie i prawach rządzących życiem.
Aby się astrologii uczyć nie potrzeba żadnych paranormalnych czy innych “cudownych” właściwości – może to zrobić każda osoba o otwartym umyśle. Inną kwestią jest to czy każdy może być astrologiem. Odpowiedź brzmi – nie – tak jak nie każdy może być psychologiem, lekarzem, prawnikiem, sportowcem czy hydraulikiem – z różnych przyczyn, zapisanych w każdym przypadku w indywidualnym kosmogramie danego człowieka.

—

14. Ukończyłam/em kurs podstawowy u innego astrologa, czy mogę wziąć udział w prowadzonych przez Pana warsztatach i/lub kursach dla zaawansowanych.

Jest to możliwe, jednak decyzję podejmuję każdorazowo po otrzymaniu informacji kto prowadził kurs oraz jaki był jego zakres. W czasie kursów dla zaawansowanych wykorzystujemy wiedzę zawartą w programie kursu astrologii dla początkujących. Jeśli ma Pan/i tę wiedzę przyswojoną na podstawowym poziomie to z udziałem w pozostałych kursach i warsztatach nie powinno być problemu.

—

15. Reprezentuję redakcję telewizji/radia/gazety/portalu, chciałbym aby przygotowywał Pan dla nas dzienne/tygodniowe/miesięczne horoskopy dla znaków zodiaku – proszę o przesłanie cennika.

Przykro mi, lecz coś takiego jak dzienny/tygodniowy/miesięczny czy roczny horoskop dla znaku zodiaku nie istnieje. Jaką bowiem godzinę urodzenia ma “znak zodiaku”? gdzie się urodził? w jakim jest wieku? Proszę też choć przez chwilę zastanowić się czy miliony ludzi urodzonych w okresie ok. miesiąca czasu może przeżywać w danym dni/tygodniu/miesiącu takie same wydarzenia mając taki sam horoskop? Jasne jest, że to czysty absurd. Sprzedawanie takich “horoskopów” to pospolite oszustwo i żerowanie na niewiedzy i naiwności ludzi. Ci zaś którzy to robią, świadomie lub nie, działają na szkodę astrologii, utrwalając za pośrednictwem mediów jej fałszywy obraz.
Jeśli mogę coś poradzić to proszę taki “horoskop” napisać samemu – Państwa redakcja oszczędzi nieco grosza a gwarantuję, że efekt będzie podobny. Za czasów mojej pracy w mediach dziennikarze pisali “horoskopy” za karę gdy spóźniali się z oddaniem tekstu i wielu z nich dochodziło do nie lada wprawy.

16. Reprezentuję firmę xyz. Organizujemy imprezę (Andrzejki, Sylwester, Magiczny Wieczór itp.). Zapraszamy Pana do współpracy. Oferujemy stoisko (stolik, pokój) na czas trwania imprezy, w której uczestniczyć będzie kilkadziesiąt (kilkaset) osób. Uczestnicy imprezy mogliby skorzystać z Pana umiejętności w zamian za reklamę (wynagrodzenie – różne warianty).

Przykro mi, jednak tego typu usługa nie jest możliwa. Jak już wspomniałem powyżej przygotowanie jednej analizy horoskopu wprawnemu astrologowi zajmuje zawsze min. kilka dni. Za innego typu “porady” nikt kto poważnie traktuje swoich klientów i ich problemy z pewnością nie weźmie odpowiedzialności. Jeśli jednak chodzi o Andrzejki (Sylwestra, Magiczny Wieczór) w roku 2020, wtedy będę w stanie przygotować analizę dla wszystkich uczestników Państwa imprezy. W takim przypadku proszę o kontakt.

Faza Byka i Bliźniąt 2010.

Poniżej prezentuję listę najważniejszych pojęć używanych obecnie w astrologii wraz z podstawowym opisem ich znaczenia.

Aplikacja – zmniejszająca się odległość między planetami; aspekt, który w przyszłości (np. w progresjach) się „uściśli”; zobacz też: Separacja.

Archetypy astrologiczne – archetyp (arche – pradawny + typ – ślad) podstawowy budulec psychiki człowieka; każda z faz Zodiaku reprezentuje jedną z 12 prazasad, archetypów, które łącznie reprezentują naszą rzeczywistość. Zarówno człowiek (mikrokosmos) jak i otaczający go świat (makrokosmos) wyrażają sobą wszystkie prazasady.

Ascendent (Asc.) – wierzchołek I sektora kosmogramu; punkt przecięcia ekliptyki i horyzontu we wschodniej części nieba. Punkt wznoszący się w chwili narodzin na wschodzie. Na kosmogramie oznaczany jest czerwoną strzałką. Punkt przeciwległy do niego to Descendent (Dsc.).

Aspekt – odległość kątowa pomiędzy dwoma planetami (lub planetą i danym punktem) w kosmogramie. W astrologii istotne znaczenia mają odległości kątowe (ekliptyczne) o wartości: 0° – koniunkcja, 30° – półsekstyl, 60° – sekstyl, 90° – kwadratura, 120 ° – trygon, 150° – kwinkunks i 180° – opozycja; aspekty generalnie dzielimy na harmonijne (60°, 120°) i nieharmonijne (90°, 150°); koniunkcja (0°) oraz opozycja (180°) uważane są za harmonijne lub nie w zależności od natury planet je tworzących; półsekstyl (30°) jest “neutralny”, ma naturę różnicującą.

Aspekty małe – odległości kątowe pomiędzy planetami o nie potwierdzonym znaczeniu (kwintyl, bikwintyl, półkwadratura, półtorakwadratura i inne).

Astrologia – system wiedzy badający wpływ cykli planetarnych na życie na Ziemi. Najstarszy i najdokładniejszy ze znanych ludzkości systemów typologii osobowości. W obrębie tej dyscypliny z pogranicza nauki i sztuki występuje szereg działów utworzonych ze względu na metody i przedmiot badania oraz poziom wiedzy reprezentowany przez badacza. Zobacz też: Podział astrologii oraz Astrologia humanistyczna.

Biegunowość – podział Zodiaku na fazy pozytywne (męskie, aktywne, jang) – Baran, Bliźnięta, Lew, Waga, Strzelec, Wodnik i negatywne (żeńskie, pasywne, jin) – Byk, Rak, Panna, Skorpion, Koziorożec, Ryby; fazy żywiołu Ognia i Powietrza są aktywne, zaś żywiołu Ziemi i Wody pasywne. Podział Zodiaku ze względu na biegunowość wyraża podstawową naturę podziału świata.

Dekanat – 1/3 część każdej fazy Zodiaku; każdy dekanat ma 10 stopni (w sumie jest ich więc 36); dekanaty mają specyfikę kolejnych faz danego żywiołu (np. I-szy dekanat fazy Barana ma cechy Barana, II-gi Lwa, III-ci Strzelca).

Descendent (Dsc.) – wierzchołek VII sektora kosmogramu; zobacz też: Ascendent (Asc.).

Domy astrologiczne – patrz: Sektory kosmogramu.

Dominanta – szczególne zaznaczenie danego pasa zodiakalnego przez występujące w nim planety, obsadzenie odpowiadających mu sektorów, szczególne położenie Władcy tej fazy lub ważne aspekty do niego, mające zasadnicze znaczenie przy interpretacji kosmogramu. W każdym kosmogramie jest zazwyczaj kilka dominant, dodatkowo zmiennych w czasie.

Dwadasamsa (dwada) – fragment Zodiaku wynikający z podziału każdej fazy na 12 równych części (po 2°30′), z których każda ma specyfikę innej, kolejnej fazy Zodiaku (np. w fazie Ryb I-sza dwadasamsa ma naturę Ryb, II-ga Barana, III-cia Byka, itd.); w sumie na kole zodiakalnym występują 144 dwadasamsy.

Dyrekcje (progresje) – technika astrologiczna, w której bierze się pod uwagę pozorny (nie występujący w czasie rzeczywistym) ruch planet po kole Zodiaku.

Efemerydy - tablice astrologiczne podające dokładne położenie ciał niebieskich w każdym dniu roku; większość obecnie wydawanych efemeryd podaje pozycje ciał niebieskich na godz. 00.00 (dawniej podawano z reguły na 12.00).

Ekliptyka – koło wielkie wyznaczone przez obserwowany z Ziemi roczny obieg Słońca.

Faza Zodiaku – odcinek o długości 30° wynikający z podziału drogi rocznego obiegu Ziemi dookoła Słońca na 12 równych cześci. Ponieważ pojęcie faza zakłada ciągłość procesu jest ono bardziej precyzyjne w odniesieniu do Zodiaku niż używane w dalszym ciągu częściej określenie “znak”. Patrz też: Zodiak Dynamiczny.

Figury planet – specyficzne położenie planet względem siebie w horoskopie. Planety tworzące daną konfigurację wzajemnie modyfikują swoje działanie. Ważniejsze figury planet: Stellium – min. 5 planet (4 jeśli wśród nich Światło) w koniunkcji; Wielki Trygon – min. 3 planety z których każda jest w trygonie z pozostałymi; Mały Trygon – min. 3 planety, z których dwie są w trygonie zaś trzecia tworzy do obu pozostałych sekstyle; Latawiec – min. 4 planety: Wielki Trygon, w którym 2 planety tworzą sekstyl z czwartą; Palec Boży – min. 3 planety, z których jedna tworzy z dwoma pozostałymi kwinkunksy, zaś planety te są ze sobą w sekstylu; Prostokąt Mistyczny – min. 4 planety, połączone dwoma trygonami i dwoma sekstylami; Wielki Krzyż – min. 4 planety połączone czterema kwadraturami i dwoma opozycjami; Półkrzyż – min. 3 planety, jedna opozycja, dwie kwadratury; jedna z planet w figurze może być zastąpiona przez Ascendent lub Medium Coeli jednak taka figura jest zwykle słabsza niż gdyby składała się z samych planet.

Horoskop – z gr. hora – godzina, dokładny czas oraz skopein – badać, dociekać. Rysunek (najczęściej w kształcie koła) przedstawiający obraz Układu Słonecznego w danym momencie w odniesieniu do danego punktu na Ziemi; do sporządzenia horoskopu niezbędna jest znajomość dokładnego czasu (data i godzina) oraz miejsca danego zdarzenia; horoskopem nazywamy również astrologiczną interpretację kosmogramu.

Immum Coeli (IC) – wierzchołek IV sektora kosmogramu. Patrz też: Medium Coeli (MC).

Ingres – moment wejścia planety w daną fazę Zodiaku.

Jakości – podział 12 faz Zodiaku na 3 grupy – kardynalne (Baran, Rak, Waga, Koziorożec), stałe (Byk, Lew, Skorpion, Wodnik) i zmienne (Bliźnięta, Panna, Strzelec, Ryby).

Komputerowy program astrologiczny – program, dokonujący wszelkich obliczeń astrologicznych, umożliwiających rozrysowanie kosmogramu; w Polsce najpopularniejszymi programami komputerowymi tego typu są: Urania, Mandala, Astrolog, Capella.

Kosmobiologia – naukowy termin na określenie dziedziny zajmującej się badaniem wpływu kosmosu na życie na Ziemi.

Kosmoekologia – dziedzina wiedzy, która bada związki kosmosu z efektami życia człowieka na ziemi. Najbardziej rozwiniętym działem K. jest Kosmoekologia Kultury badająca obecność archetypów astrologicznych w twórczości człowieka, głównie w takich dziedzinach jak film, literatura, malarstwo, muzyka.

Kosmogram – pojęcie używane zwykle zamiennie z pojęciem horoskop. Ponieważ jednak słowo “horoskop” przez ciągłą obecność w mediach w nieprawdziwym swoim znaczeniu zdegenerowało swoje znaczenie prawdziwe, coraz częściej jako określenie profesjonalnej analizy astrologicznej używane jest słowo “kosmogram”. Kosmogram w swoim podstawowym znaczeniu to diagram, z którego astrolog odczytuje zapis informacji. Inaczej – mapa nieba symbolicznie odwzorowująca daną czasoprzestrzeń.

Kwadrant – podział faz zodiaku lub sektorów kosmogramu na cztery kolejne części; kwadrant I – pola 1-3, kwadrant II pola 4-6, kwadrant III – pola 7-9, kwadrant IV – pola 10 -12.

Mandale Zodiaku – technika umożliwiająca wyjaśnienie każdego pojęcia oraz procesu, który można zaklasyfikować do jednego z 12 –> Archetypów Zodiaku. Podstawą do interpretacji Mandali Zodiaku jest koło Zodiaku z danym archetypem (Fazą Zodiaku) jako fazą Ascendentu oraz kolejnymi fazami przyporządkowanymi do kolejnych sektorów. Dzięki temu uzyskujemy dwa nakładające się na siebie, dwunastoelementowe, systemy odniesienia – zodiakalny i sektorowy. Najbardziej znaną Mandalą Zodiaku jest Mandala Władzy (Koziorożca) szczegółowo opisana przez prof. Leszka Weresa w miesięczniku “Nieznany Świat” (nr 4/97 – 9/97). Zobacz też: Zodiak Dynamiczny.

Medium Coeli (MC) – wierzchołek X sektora kosmogramu; punkt przecięcia ekliptyki i południka miejscowego nad horyzontem; punkt przeciwległy to Imum Coeli (IC).

Midpunkt - punkt na ekliptyce leżący pomiędzy dwoma planetami lub dowolnymi innymi punktami; z reguły midpunkty oblicza się po krótszym łuku.

Orb – zakres działania danego aspektu; tradycyjnie przyjmuje się, w zależności od rodzaju aspektu i tworzących go planet lub innych znaczących punktów kosmogramu, zakres do 10° w astrologii urodzeniowej, do 5° w astrologii porównawczej i do 2°30′ w tranzytach i progresjach.

Planeta – w znaczeniu astrologicznym nazywamy tak obiekt Układu Słonecznego brany pod uwagę przy wykreślaniu kosmogramu; planetami w sensie astrologicznym są więc również Słońce, Księżyc, asteroidy, a w astrologii wedyjskiej pojęciem tym określa się również węzły księżycowe. Każda z planet reprezentuje w kosmogramie daną fazę zodiaku i sektor, czyli jeden z archetypów.

Podział astrologii:

1. Astrologia urodzeniowa (natalna),
2. Astrologia porównawcza i wektorowa,
3. Astrologia predykcyjna,
4. Astrologia elekcyjna (wyznaczanie momentu rozpoczęcia przedsięwzięcia),
5. Astrologia mundalna (polityczna),
6. Astrologia medyczna,
7. Astrokartografia,
8. Astrologia finansowa,
9. Przestrzeń lokalna (Feng shui astrologiczne),
10. Astrometeorologia,
11. “Astrologia” horarna (system wróżebny korzystający z terminologii astrologicznej).

Progresje – patrz: Dyrekcje.

Punkty arabskie – punkty na ekliptyce powstałe przez dodawanie lub odejmowanie długości ekliptycznych stałych punktów kosmogramu (ASC., MC, planet). Obecnie w astrologii rzadko stosowane w związku z niepotwierdzonym działaniem.

Punkty równonocy - punkty przecięcia ekliptyki i równika niebieskiego; początki faz Barana (równonoc wiosenna) i Wagi (równonoc jesienna).

Radix - patrz: Kosmogram.

Recepcja – określenie stanu, gdzie dwie planety znajdują się w fazach władanych przez te planety, tak że pierwsza znajduje się w fazie władanej przez drugą a druga w fazie władanej przez pierwszą (np. Mars w Bliźniętach i Merkury w Baranie).

Retrogradacja – pozorny ruch wsteczny planety po ekliptyce.

Separacja – zwiększająca się odległość kątowa między planetami; aspekt, który w przyszłości (np. w progresjach) się „rozejdzie”.

Sektory kosmogramu – podział kosmogramu na 12 zwykle nierównych części, uzyskany dzięki dobowemu obrotowi Ziemi wokół własnej osi; do wyznaczenia sektorów w kosmogramie niezbędna jest znajomość godziny i miejsca urodzenia (zdarzenia); każdy z sektorów ma specyfikę kolejnej fazy zodiaku (I-szy – Barana, II-gi – Byka itd.); wśród sektorów wyróżniamy sektory kątowe (I, IV, VII, X), następujące (II, V, VIII, XI) i upadające (III, VI, IX, XII); w astrologii wciąż stosuje się wiele systemów podziału na sektory (najpopularniejsze to systemy Placidusa, Kocha, Porfiriusza, Regiomontanusa); sektory w kosmogramie człowieka ukazują obszary jego indywidualnych doświadczeń.

Stacjonarna planeta – planeta zmieniająca swój ruch z prostego na wsteczny lub odwrotnie.

Subdwadasamsa (subdwada) – fragment Zodiaku wynikający z podziału dwadasamsy na 12 równych części, z których każda odpowiada kolejnej fazie Zodiaku.

Sygnifikator - planeta związana z danym elementem horoskopu, np. tradycyjnie uznawany za sygnifikator matki jest Księżyc, zaś za sygnifikatory ojca – Słońce i Saturn.

Światło – w astrologii pojęcie używane do określenia Słońca i/lub Księżyca.

Tranzyt – moment, w którym planeta w swoim bieżącym ruchu znajdzie się w punkcie Zodiaku, w którym była ona, inna planeta lub inny znaczący punkt kosmogramu w chwili na którą sporządzony został badany kosmogram.

Układ planet – specyficzny rozkład planet w kosmogramie. Ważniejsze układy planet: Rozprysk – równomierne rozłożenie planet w kosmogramie; Zwichnięcie – planety rozłożone równomiernie, a w jednym miejscu skupisko min. 4 planet (3 jeśli wśród nich Światło); Lokomotywa – wszystkie planety znajdują się w obrębie 240 stopni; Miska – wszystkie planety zgrupowane w obrębie 180 stopni; Pęk (wiązka) – wszystkie planety zgrupowane w obrębie 120 stopni; Parasol – Miska z min. 1 planetą w opozycji do midpunktu skrajnych planet; Huśtawka – planety tworzą dwie grupy oddalone od siebie o min. 60 stopni, występuje między nimi opozycja; Trójnóg – planety w trzech grupach oddalonych od siebie o min. 60 stopni, w najczystszej postaci grupy te tworzą razem figurę planet – Wielki Trygon.

Węzeł – punkt przecięcia ekliptyki i orbity planety; w astrologii bierze się pod uwagę głównie węzły księżycowe.

Wierzchołek sektora - punkt, w którym rozpoczyna się dany sektor kosmogramu; jest to najsilniej działający punkt sektora, jednak w związku z wielością podziałów kosmogramu na sektory trudno o jego precyzyjne wyznaczenie dla sektorów następujących i upadających (a więc za wyjątkiem sektorów kątowych, czyli Asc, IC, Dsc i MC).

Władca (fazy, sektora) – planeta przypisana do danej fazy i sektora, mająca podobną naturę (np. Mars włada fazą Barana i I-szym sektorem); planeta znajdująca się w kosmogamie w fazie, którą włada ma z reguły silniejsze, czyli czystsze, bardziej zbliżone do archetypowego oddziaływanie.

Władca horoskopu – planeta rządząca fazą Ascendentu w danym kosmogramie.

Znak Zodiaku – patrz: Faza Zodiaku.

Zodiak – pas nieba po obu stronach ekliptyki; niekiedy uważa się, że Zodiak obejmuje całą sferę niebieską; Zodiak dzieli się na 12 równych części zwanych fazami (znakami) Zodiaku. W astrologii znaczenie ma tzw. Zodiak zwrotnikowy (tropikalny), rozpoczynający się od punktu równonocy wiosennej (0° Barana); jego fazy nie pokrywają się z gwiazdozbiorami o tych samych nazwach (w przeciwieństwie do niewykorzystywanego w astrologii Zodiaku syderycznego (gwiazdowego), na którym bazuje astronomia).

Zodiak Dynamiczny – zaawansowana technika interpretacji astrologicznej pozwalająca na opisanie każdej z faz Zodiaku poprzez jej relacje do pozostałych faz w kole Zodiaku (np. dla fazy Lwa: Lew jest Bykiem Raka, który Rybami Lwa i jednocześnie Lew jest Rybami Panny, która Bykiem Lwa). Technikę Dynamicznego Zodiaku stosuje się m.in. tworząc –> Mandale Zodiaku (Dynamiczne Mandale Zodiaku).

Żywioły – cztery podstawowe budulce wszechświata: Ogień, Ziemia, Powietrze, Woda; w astrologii symbolicznie przyjmuje się, że człowiek jako część wszechświata ma w sobie wszystkie cztery żywioły, które przejawiają się z różną siłą i na różne sposoby w jego istnieniu (zarówno w aspekcie fizycznym jak i psychicznym); 12 faz Zodiaku dzieli się na 4 grupy żywiołów: Ogień (Baran, Lew, Strzelec), Ziemia (Byk, Panna, Koziorożec), Powietrze (Bliźnięta, Waga, Wodnik) i Woda (Rak, Skorpion Ryby).

Artur Święch
Faza Wodnika 2008

Zobacz też: Biblioteka
Wróć do: Astrologia – Aktualności

W terminologii astrologicznej metody i techniki poszukiwania i uściślania godziny urodzenia określamy pojęciem rektyfikacja.

Brak znajomości godziny urodzenia staje się dla wielu adeptów astrologii przeszkodą w jej zgłębianiu, pozostałym zaś uniemożliwia skorzystanie z profesjonalnej porady astrologicznej. Pierwsi, nie mogąc rozrysować własnego kosmogramu, zniechęcają się i rezygnują z nauki. Drudzy, nie pokonawszy tego etapu, pozostają zdani na czytanie gazetowych czy internetowych “horoskopów” dla Byków czy Wag lub korzystanie z porad internetowych “astrologów”, którzy często nie wymagają takich “drobiazgów” jak dokładna godzina urodzenia.
Z pewnością nie musi tak być. Poniższy tekst napisany został z myślą o nich a także o wszystkich tych, którzy mają problem z weryfikacją godziny urodzenia w swoim kosmogramie lub kosmogramach swoich najbliższych. Osobom bardziej zaawansowanym tekst pozwoli usystematyzować posiadaną wiedzę oraz poszerzyć swój warsztat o nowe metody.

MiniVademecum Rektyfikacji Kosmogramu Bez Ascendentu (czyli dokładnej godziny urodzenia) nie ma horoskopu (horoskop z gr. – badanie godziny). Przyjmuje się, że interpretacja horoskopu może się odbyć gdy godzina urodzenia znana jest z dokładnością +/- 15 minut. Astrologia to jednak wiedza bardzo precyzyjna, więc im dokładniejsze mamy dane tym ich analiza i wnioski z niej płynące również będą dokładniejsze. Przed przystąpieniem do rektyfikacji należy też pamiętać, że nigdy nie rektyfikuje się tylko Ascendentu – zawsze cały kosmogram. Poniżej w 12 krokach przedstawiam co należy zrobić aby odnaleźć i doprecyzować swoją (i nie tylko swoją) godzinę urodzenia.

1. Zbierz wszystkie dane, które mogą być Ci potrzebne:
a. poszukaj swojej opaski na rękę, którą otrzymują dzieci po urodzeniu w szpitalu lub pierwszej książeczki zdrowia – to zwykle najpewniejsze źródła informacji o Twojej godzinie urodzenia,
b. spytaj o godzinę urodzenia mamę, ciocie, babcie i innych członków rodziny (kobiety z reguły pamiętają lepiej, tata najczęściej niewiele pamięta:). Nie daj się zbyć stwierdzeniami typu: „nie pamiętam”, „daj mi spokój”, „zwariowałaś/eś? po co ci to?”, „to było tak dawno…”, itp. Naciskaj, zadawaj pytania dodatkowe, które pozwolą zawęzić obszar poszukiwań (w dzień czy w nocy? czy tata szedł do pracy, czy wracał? czy nie zmieniała się czasem zmiana w szpitalu? czy mama pamięta jakieś szczegóły („dzwony biły w kościele”, „ledwo zdążyłam obejrzeć wieczorny Dziennik, Teleexpres”, itp.), które mogą pomóc Ci w zawężeniu obszaru poszukiwań,
c. sprawdź czy zapisano Twoją godzinę urodzenia w Urzędzie Stanu Cywilnego w miejscu urodzenia. Jeśli pracownik urzędu nie chce podać takiej informacji “od ręki”, wystąp z oficjalnym wnioskiem o to aby wydano Ci: „Pełny odpis aktu urodzenia WRAZ Z GODZINĄ”. W niektórych urzędach można otrzymać informację o godzinie urodzenia telefonicznie, jednak wtedy ważna uwaga – nie zdradzaj urzędnikowi wcześniej żadnych informacji na temat godziny, które już masz,
d. sprawdź godzinę w archiwach szpitala, w którym się urodziłaś/eś (zwykle jest to trudne lub niemożliwe – najczęściej po maksymalnie 10 latach dokumenty te zostają zniszczone),
e. jeśli urodziłaś/eś się w domu, w małej miejscowości, możesz też spróbować poszukać swjej godziny urodzenia (choćby tylko przybliżonej) w źródłach parafialnych.
2. Pamiętaj, że:
a. mama oraz inni członkowie rodziny najczęściej zapamiętają czas zaokrąglony. Przykładowo z urodzin o 15.12 po 30 latach robi się już 15.00, albo “po południu”, lub “wieczorem”,
b. godzina zapisana w USC, na opasce poporodowej, w książeczce zdrowia często również jest zaokrąglona oraz zwykle ok. 10-20 min. późniejsza niż faktyczna (przepisywana z akt szpitalnych, gdzie wpisuje się godzinę najczęściej po zakończeniu całej “akcji porodowej”),
c. należy uważać na godziny typu 6.00 lub 20.00, zwłaszcza jeśli jedynym źródłem tej informacji są akta szpitalne. Są to bardzo często godziny kończenia pracy przez zmiany w szpitalu (w różnych szpitalach i różnych latach te godziny są oczywiście różne). Zdarzało się, że pielęgniarki wpisywały wszystkie dzieci urodzone na danej zmianie pod koniec zmiany – wtedy wszystkie mają wpisaną tę samą godzinę urodzenia (np. 6.00). Obecnie taka praktyka już raczej nie występuje.
(W tym miejscu kończy się rola osób, które nie znają astrologii a chciały poznać swoją godzinę urodzenia w celu np. zapisu na profesjonalną konsultację astrologiczną. Jeśli zebrane przez Ciebie po wykonaniu powyższych wskazówek dane wskazują na jakiś przybliżony choćby czas urodzin pozostaw już sprawę jej uściślenia astrologowi. Jeśli żadne z wykonanych powyżej poleceń nie przyniosło żadnych informacji na temat Twojej godziny urodzenia to niestety sporządzenie horoskopu nie będzie możliwe (patrz wstęp).
Kolejne punkty MiniVademecum skierowane są do osób choć trochę znających się na astrologii, jeśli chcą spróbować swych sił w samodzielnej rektyfikacji horoskopu).
3. Wydrukuj swój kosmogram.
Do tego celu polecam program astrologiczny Urania,
4. Na podstawie danych, którymi dysponujesz wypisz wszelkie możliwe kombinacje faza Zodiaku + dwadasamsa (oraz ew. + planeta) na Ascendencie, Descendencie, Medium Coeli i Immum Coeli, w zakresie czasu, który należy wziąć pod uwagę.
To kluczowy moment rektyfikacji. Polecam wziąć pod uwagę ok. 30 min. wcześniej i ok 15 min. później od godziny, na którą wskazują źródła. Jest to jednak zasada zawsze uzależniona od indywidualnego przypadku. Zauważ, że zmieniające się dwadasamsy Asc./Dsc. niekoniecznie łączą sie ze zmianą dwadasams MC/IC w tym samym czasie. To samo w drugą stronę. Nas interesują jednak wszystkie możliwe kombinacje.
W tym momencie należy też zwrócić uwagę na to, że dla osób urodzonych w Polsce Ascendenty w fazach Lwa, Panny, Wagi, Skorpiona zmieniają dwadasamsę co ok. 14-15 min., natomiast w fazach Wodnika, Ryb, Barana, Byka co ok. 4-5 min. Wniosek z tego taki, że osób z szybkimi Ascendentami rodzi się u nas mniej, lecz przy rektyfikacji będą miały więcej pracy.
5. Spójrz, czy w czasie który bierzesz pod uwagę nie zmieniła fazy lub dwadasamsy jakaś planeta (zwłaszcza Księżyc).
Jeśli tak, zapisz także tę informację,
6. Gdy masz już wypisane wszelkie możliwości – odrzuć te, które wydają się nieprawdopodobne.
Osoby, które słabo znają połączenia zodiakalnych archetypów powinny od tego etapu rektyfikować w kontakcie z osobami bardziej zaawansowanymi w astrologicznej wiedzy,
7. Planeta znajdująca się w horoskopie przy którejś z osi może służyć nam pomocą.
Jeśli znajduje się ona na Ascendencie to spróbuj określić czy leży ona raczej po stronie XII czy I sektora (IX czy X s. w przypadku MC, itd.). Generalnie planety na osiach utrudniają rektyfikację poprzez dodanie kolejnej energii, lecz można je również w procesie rektyfikacji wykorzystać. Niektóre planety łatwiej niż inne dookreślić – np. Mars w I sektorze będzie wyraźnie odróżnialny od Marsa w sektorze XII. (obie pozycje może dzielić zaledwie kilka minut w czasie urodzenia). Neptun natomiast na którejkolwiek z osi może wprowadzić zamieszanie, wiec ostrożnie z ostatecznymi wnioskami na tej podstawie,
8. Staraj się maksymalnie zawęzić obszar poszukiwań dokonując selekcji wypisanych możliwości poprzez odrzucanie tych najmniej prawdopodobnych.
Gdy zostaną Ci 2-4 możliwości sprawdź relacje władców fazy Zodiaku do władców dwadasams, odnosząc to do działania danego obszaru w Twoim kosmogramie. Na tym etapie powinny pojawić się już pierwsze wnioski co do właściwej godziny urodzenia,
9. Wykorzystaj obserwację cyklicznych tranzytów – zwłaszcza Słońca i Marsa.
Np. przejście przez Ascendent co roku – Słońce, lub co 2 lata – Mars, wzmoży przypływ sił witalnych, chęć do działania itp. Oczywiście obserwcja ta powinna także dotyczyć przejść przez pozostałe osie kosmogramu. Obserwacje te należy poczynić na bieżąco a to wymaga czasu,
10. Sprawdź w przeszłości tranzyty planet pokoleniowych (zwł. Urana i Plutona) przez osie.
Możesz na tej podstawie jedynie utwierdzić się we wcześniejszej opinii na temat czasu narodzin. Niedopuszczalnym jest decydowanie o właściwej godzinie tylko na tej podstawie,
11. Nigdy nie dokonuj rektyfikacji tranzytami planet przez wewnętrzne sektory.
Przejście planet przez te sektory zawsze jest płynne. Poza tym jest co najmniej kilkadziesiąt rodzajów podziału kosmogramu na sektory,
12. Nigdy nie wyznaczaj godziny wahadełkiem.
Nie masz wtedy żadnej pewności. Wahadełko nie do tego służy. To samo dotyczy też różnych metod “intuicyjnych” czy “wizjonerskich”.

Powyższy tekst to zbiór podstawowych informacji na temat procesu rektyfikacji horoskopu. W większości przypadków skorzystanie z zamieszczonych tu wskazówek pozwoli Ci już odnaleźć i doprecyzować Twoją godzinę urodzenia.
Na zakończenie należy jednak zaznaczyć, że istnieją też inne metody, którymi posługują się różne grupy astrologów. Do najpopularniejszych z nich zaliczyć możemy progresje, np. progresje prymarne Ascendentu, zmiany dwadasams lub przejścia przez osie kosmogramu planet w progesjach sekundarnych, itp. To metody wartościowe, lecz omówienie ich wykracza poza ramy niniejszej publikacji.
Innym ważnym elementem, który powinien zostać wykorzystany w procesie rektyfikacji jest wygląd człowieka. Takiej rektyfikacji może dokonać jednak jedynie astrolog z wieloletnią praktyką, a że o takiego niełatwo punkt ten został tu zupełnie pominięty.
Niektóre szkoły astrologiczne wykorzystują też w rektyfikacji Symbole Sabiańskie lub podobne metody opisu Zodiaku z pogranicza astrologii i innych dziedzin ezoteryki. Oczywiście i Ty możesz z nich skorzystać, jednak pamiętaj, że są to jedynie metody dodatkowe – ograniczenie rektyfikacji tylko do nich spowoduje zwykle zupełnie błędne jej wyniki.
“Astrologia to nie piekarnia i nie apteka” – tę prawdę zawsze powtarza swoim uczniom Leszek Weres. Nie musisz mieć dokonanej rektyfikacji co do sekundy. Kosmogram uważa się za zrektyfikowany jeśli właściwe są fazy i dwadasamsy Asc., Dsc., MC, IC. Oczywiście, kiedy jesteś już tego pewna/ien możesz próbować dokonywać uściśleń. Precyzyjna rektyfikacja kosmogramu zazwyczaj trwa kilka lat. Bądź więc cierpliwa/y – efekty przyjdą.

Faza Panny 2004, uzupełnienie Faza Byka i Lwa 2007

Dla celów publikacji niniejszego artykułu wykorzystano
materiały Sekcji Astrologii Humanistycznej.

Copyright (C) by Artur Święch
Kopiowanie i rozpowszechnianie treści artykułu lub jego części, zarówno w formie elektronicznej jak i na papierze wymaga zgody autora.

Foto: sxc.hu

Zobacz też: Astrologia humanistyczna
Wróć do: Astrologia – Aktualności

Astrologia Humanistyczna wykorzystuje wiedzę przekazaną przez pokolenia astrologów przede wszystkim dla zrozumienia otaczającej nas rzeczywistości, w całym bogactwie zachodzących w niej procesów, oraz co z tej potrzeby wynika, do odpowiedzi na pytania: kim jesteśmy? dlaczego jesteśmy tacy jacy jesteśmy? i czy możemy, pomimo nieuchronności wielu zdarzeń w naszym życiu, coś w nim zmienić, być inni? a jeśli tak to jacy?

Celem astrologicznej wiedzy nie jest zaspokajanie ciekawości na temat tego co będzie w przyszłości. Szczegóły tego co się wydarzy nie są najważniejsze, choć informacja na temat tego jakie rozwojowe trendy łatwiej nam będzie w przyszłości zmaksymalizować z pewnością może być bardzo pomocna w pracy nad sobą. Istotą rzeczy jest sam życiowy proces, umiejętność rozpoznania w jakiej jego fazie jesteśmy, skąd bierze on swoją przyczynę i dokąd nas prowadzi.

Prawdopodobnie jedynym wpływem, jaki mamy na ten proces, jest jego zrozumienie, poznanie, a w rezultacie uświadomienie go sobie. Uświadomienie takie obejmuje poznanie nie tylko na poziomie intelektualnym (powietrze), ale też emocjonalnym (woda), materialnym, zmysłowym – poziomie ciała (ziemia), a także poznanie poprzez działanie (ogień). Inne zrozumienie będzie zawsze ułomne, cząstkowe, tak naprawdę nie będzie więc zrozumieniem, a jedynie jego imitacją, iluzją. Tylko poznanie na wszystkich czterech płaszczyznach możemy nazwać uświadomieniem sobie. To poczucie całym sobą, przeżycie, doświadczenie, będzie owocować chwilami wglądu. Jeśli potrafimy żyć tak, by przeżywając życie, jak najczęściej doświadczać tych chwil wglądu, to z czasem zacznie pojawiać się Świadomość.

Astrologia w ujęciu humanistycznym, opisująca doświadczenia człowieka oraz rzeczywistość go otaczającą procesualnie, jest doskonałym narzędziem pomocnym w osiągnięciu tego celu.

Artur Święch
Faza Wodnika 2008

Zobacz też: O astrologii
Wróć do: Astrologia – Aktualności

CARL GUSTAW JUNG (psychiatra, psycholog, terapeuta)
(„Listy Carla Gustawa Junga” w: „Pismo literacko artystyczne” nr 3 (58) wyd. RSW „Prasa-Książka-Ruch” 1987)

Do prof. Zygmunta Freuda, 12.06.1911r.:

„(…) Muszę powiedzieć, iż sądzę, że pewnego dnia w astrologii da się na pewno odkryć duży kawał wiedzy o drogach naszych przeczuć; wiedzy, która dotarła aż na niebo. Wydaje mi się np., że znaki zodiaku to obrazy charakteru, tzn. symbole libido, które przedstawiają typowe właściwości libido (…)”

Do dr med. L. Oswalda, 8.12.1928r.:

„(..) Astrologia (…) opiera się (podobnie zresztą jak teozofia) na pewnych psychologicznych faktach, które mają niemałe znaczenie. Astrologia mianowicie nie ma w rzeczywistości nic wspólnego z gwiazdami, lecz jest liczącą sobie 5000 lat psychologią starożytności i średniowiecza (…)”

Do prof. B. V. Ramana, 6.09.1947r.:

„(…) Chciałby Pan poznać mój pogląd na astrologię. Otóż od 30 lat interesuję się tą ważną sprawą ludzkiego umysłu. Jako psycholog interesuję się przede wszystkim pytaniem, w jaki sposób za pomocą horoskopu można wyjaśnić pewne komplikacje charakteru. Jeśli mam do czynienia z trudnymi diagnozami psychologicznymi to każę najczęściej opracować horoskop pacjenta, aby uzyskać inny, nowy punkt widzenia. W wielu wypadkach dane astrologiczne dostarczały mi wyjaśnienia określonych faktów, których w innym razie bym nie zrozumiał. Takie doświadczenia doprowadziły mnie do wniosku, że astrologia ma szczególne znaczenie dla psychologów. Opiera się ona na psychicznym fakcie doświadczenia, który nazywamy „projekcją”, tzn. że tym, co znajdujemy w konstelacjach gwiazd są treści psychiczne. Pierwotnie dało to początek idei, że treści te pochodzą z gwiazd, podczas gdy jedynie pozostają one z nimi w synchronicznym związku. Przyznaję, że jest to rzecz nader dziwna i rzucająca szczególne światło na strukturę ludzkiego ducha (…)”

Do Andre Barbault, 26.05.1954r.:

„(…) Istnieje wiele przykładów zdumiewających analogii między astrologiczną konstelacją a wydarzeniem psychicznym czy też horoskopem a dyspozycją charakteru. W pewnym stopniu istnieje nawet możliwość dokonania przepowiedni, np. do psychologicznego skutku jakiegoś tranzytu (…)”

Do Uptona Sinclaira, 25.02.1955r.:

„(…) Astrologia jest również jednym z tych „przypadkowych zjawisk”, które idol przeciętności usunął z porządku dziennego, ten idol, któremu wszyscy biją pokłony, choć w gruncie rzeczy jest on tylko abstrakcją (…)”

WOJCIECH EICHELBERGER (psycholog, terapeuta)

(w: „Horoskop”; „Krótko mówiąc”, wyd. Santorski and Co, str. 55-59.)

„(…) Astrologia to poważna sprawa. A fachowy horoskop to szyte na miarę dzieło ogromnej wiedzy, intuicji i ciężkiej odpowiedzialnej pracy, która nawet mistrzowi nad mistrze zajmuje wiele dni. Reszta – mam tu na myśli horoskopy zamieszczane w popularnych pismach – to wróżenie z fusów, a w najlepszym wypadku zabawa (…)”

„(…) Profesjonalny horoskop to taki, który precyzyjnie i jasno opisuje zasady naszej indywidualnej gry z losem, daje pojęcie o atutach, jakimi dysponujemy, a także wskazuje na to, czego powinniśmy się nauczyć. Co w sobie rozwinąć a czego unikać aby stawać się mistrzami swojego rozdania (…)”

„(…) Do astrologii zostałem przekonany w sposób empiryczny (…). Mój arogancki racjonalizm otrzymał bolesną lekcję pokory (…)”

„(…) Po wielu rozmowach z astrologami i latach doświadczeń z życiem własnym i ludzi, których znam i którym pomagałem, nabrałem przekonania, że kosmiczny determinizm nie jest całkowity. Nawet najtrudniejszy horoskop pozostawia jakieś wyjście, jakąś drogę rozwoju. Z drugiej strony, nawet najlepszy układ możemy zmarnować (…)”

JERZY PROKOPIUK (gnostyk, heretyk)

(w: Homo Zodiacus, wyd. Cinpo International 1991, Przedmowa pt. Paradygmat gnozy astrofizycznej, czyli o kosmicznym wymiarze człowieka)

“(…) Astrologia jest bez wątpienia jednym z najstarszych, ale i najbardziej złożonych systemów wiedzy. Jest to zresztą system znacznie bardziej spójny wewnętrznie i logicznie (choć przede wszystkim empirycznie) uzasadniony, niż wydaje się to zarówno krytykom, jak i powierzchownym jej “znawcom”, “fachowo” rozprawiającym o właściwościach poszczególnych znaków zodiaku. Istnieją przesłanki, a nawet empiryczne dowody, by sądzić, że obie te grupy mają, w najlepszym wypadku, bardzo mgliste rozumienie tego czym w rzeczywistości jest astrologia. Nie wiedzą też najczęściej, że Zodiak to tylko jej drobny fragment, jak i tego, że jest on znacznie głębszy w swojej wymowie i znaczeniu, niż to wynika z analizy treściowej pokaźnej większości aktualnie dostępnych na rynku publikacji z tej dziedziny (…)”poziomu wróżbiarskiego, który reprezentują przykładowo tzw. horoskopy gazetowe, jest zwykłym nieporozumieniem. Horoskopy te, bazujące wyłącznie na uproszczonej i zwulgaryzowanej wersji Zodiaku, są najczęstszym, uzasadnionym, ale i zarazem najłatwiejszym przedmiotem krytyki. Uderza ona w te “horoskopy”, ale nie w astrologię, która nie przyznaje się nawet do dalekiego pokrewieństwa z tym mało szlachetnym płodem dziennikarskiej fantazji (…)”

“(…) To nie gwiazdy wyznaczają los człowieka i nie one sterują ludzkimi poczynaniami. Ich obecność uzmysławia nam jedynie to, że jesteśmy dziećmi wszechświata, podlegamy prawom przyrody, w tym również mało jeszcze zbadanym wpływom kosmosu. Astrologia jest więc studium tego, jak Ziemia współdziała z kosmicznym środowiskiem i dla swoich potrzeb stosuje język psychologii matematycznej, bazujący na obliczeniach astronomicznych (…)”

PARAMAHANSA YOGANANDA (nauczyciel duchowy, jogin)

(w: Autobiografia Jogina, wyd. New Age 1993, str. 150-151; Yogananda przytacza tu słowa swojego guru Sri Jukteswara)

“(…) Wszystkie części stworzonego świata są ze sobą powiązane i na siebie oddziaływują. Zrównoważony rytm wszechświata ma swoje źródło we wzajemności oddziaływań. Człowiek w swym ludzkim aspekcie musi walczyć z dwoma układami sił: po pierwsze, ze zgiełkiem w obrębie własnej istoty, wynikającym z domieszki ziemi, wody, ognia, powietrza i elementów eterycznych; po wtóre, z zewnętrznymi, niszczącymi siłami przyrody. Dopóki człowiek walczy z własną śmiertelnością podlega wpływowi tysięcy zmian nieba i ziemi.

Astrologia jest badaniem reakcji człowieka na planetarne bodźce. W gwiazdach nie ma wcale świadomej życzliwości lub wrogości; one tylko emitują pozytywne i negatywne promieniowania. Same przez się ani nie pomagają, ani nie szkodzą ludzkości, lecz stwarzają zgodny z prawem przewód do zewnętrznego ustalenia się równowagi przyczyn i skutków, które sam człowiek wprawił w ruch w przeszłości.

Dziecko rodzi się w takim dniu i o takiej godzinie, w której promieniowanie niebios znajduje się w matematycznej harmonii z jego indywidualną karmą. Horoskop jest jego portretem, który ujawnia jego nie dającą się zmienić przeszłość oraz prawdopodobne jej skutki. Jednakże horoskop urodzenia może być poprawnie układany tylko przez ludzi mających intuicyjną mądrość, a takich jest mało.

Wieść wypisana śmiało na niebie w chwili urodzenia się człowieka nie oznacza wcale niezmiennego fatum – skutku przeszłych dobrych i złych jego czynów, lecz ma pobudzić człowieka do wysiłków, aby wydobył się z niewoli. To, co uczynił on w przeszłości, nie da się zmienić. Nikt inny prócz niego samego nie pobudził do działania przyczyn, których skutki dominują nad obecnym jego życiem. Może on przezwyciężać wszelkie ograniczenia, ponieważ wytworzył je przede wszystkim swymi własnymi poczynaniami i ponieważ posiada duchowe zasoby, nie podlegające wpływom planetarnym. (…)”

OSHO (nauczyciel duchowy)
(w: “Ukryte tajemnice”, wyd. KOS 2004)

“(…) Astrologia w najgłębszym ujęciu oznacza, że twoja przeszłość musi zostać odblokowana, bowiem wraz z uświadamianiem sobie całej przeszłości, stajesz się świadomy całej przyszłości; przyszłość wyłania się z tej właśnie przeszłości (…)”

“(…) Astrologia (…) Powiada, że ziarenko ma wszystko już gotowe w sobie i jeśli je zbadamy, odkryjemy jego “język” i zrozumiemy go. Jeśli uda nam się odpowiedzieć na pytanie: “Co jest twoim zamiarem, jaki masz cel?” – zdołamy nakreślić także pełny schemat ludzkiego bytu. Uczeni zaczęli już robić takie szkice dla roślin. Jak dotąd astrologia była dla nas jakimś przesądem, ślepą wiarą. Jeśli jednak nauka nakreśli te szkice w pełnej formie stanie się… astrologią – a to już się dzieje (…)”

“(…) Astrologia bada wiele spraw. Podaje pomocną dłoń temu, co nieuniknione. Nie walczy bez potrzeby z tym, co ma się stać. Nie dąży ku temu, czego w ogóle nie będzie (…)”

G. I. GURDŻIJEW (ezoteryk, propagator Czwartej Drogi)
1. (w: Piotr Uspieński „Czwarta Droga w poszukiwaniu nadnaturalnego cz. VII” str. 23, wyd. do użytku wewnętrznego.)

„(…) Gdy wyszliśmy z parku G. przestał mówić i wyprzedził nas o kilka kroków. Szliśmy za nim w pięcioro rozmawiając ze sobą. Idąc obok drzewa G. upuścił laskę ebonitową z rączką z kaukaskiego srebra, jaką nosił – jeden z nas schylił się, podniósł ją i dał mu. G. uszedł kilka kroków, po czym zwrócił się do nas i powiedział: To była astrologia. Czy rozumiecie?

Wszyscy widzieliście, że opuściłem laskę. Dlaczego tylko jeden ją podniósł? Niech każdy sam odpowie. Jeden powiedział, że nie widział jak G. upuścił laskę, bo szukał innej drogi. Drugi powiedział, że zauważył, że G. nie upuścił laski przypadkowo, jak to zwykle się dzieje, gdy laska się o coś zaczepi, lecz upuścił ją celowo. To go zaciekawiło i czekał co się potem stanie. Trzeci widział, że G. upuścił laskę, ale był zaabsorbowany myślą o astrologii, zwłaszcza chciał sobie przypomnieć, co G. powiedział kiedyś dawniej i nie zwracał specjalnej uwagi na laskę.

Czwarty widział jak laska upadła i chciał ją podnieść ale w tej chwili zrobił to ktoś inny i podał ją G. Piąty powiedział, że zobaczywszy upadającą laskę, podniósł ją i podał G. G. słuchając nas śmiał się. To jest astrologia, powiedział. W tej samej sytuacji jeden widzi i robi coś, drugi coś innego, a trzeci znowu coś innego i tak dalej. Każdy postępował zgodnie ze swoim typem (…)”

2. (w: G.I.Gurdżijew “Views from the Real World: Early Talks Moscow Essentuki Tiflis Berlin London Paris NY Chicago as Recollecte”, Dutton, 1973)

“(…) Można prowadzić badania słońca, księżyca. Ale człowiek ma wszystko w sobie. Mam w swoim wnętrzu słońce, księżyc, Boga. Ja jestem – każdym życiem w jego całości.
Żeby rozumieć, trzeba znać samego siebie.”

Jak widzisz spojrzeń na to czym jest astrologia jest wiele. Pewne jest jednak to, że “horoskopy” publikowane w gazetach i magazynach, na stronach internetowych, wysyłkowe, sms-owe, astrolinie 0-700, wydruki z komputerowych programów itp. z profesjonalną astrologią nie mają, bo mieć nie mogą, nic wspólnego.

Jeśli zainteresowała Cię astrologia w opinii ludzi, którzy ją poznali, zapraszam na kurs astrologii.

Ty także możesz dołączyć do tego grona.

Zobacz też: Mały Słownik Astrologiczny

Wróć do: Astrologia – Aktualności

Zgodnie z Klasyfikacją Zawodów i Specjalności Ministerstwa Pracy

Nazwa:
Astrolog

Kod:
514901

Synteza:
- bada wpływ poszczególnych planet układu słonecznego i gwiazd stałych na środowisko ziemskie;
- określa i analizuje zarówno fizyczną, jak i psychiczną sferę zjawisk wywoływanych przez oddziaływanie określonych konfiguracji planetarnych i gwiezdnych w celu uzyskania informacji dotyczących najczęściej człowieka – jego zdrowia, psychiki i losu oraz danych przydatnych w innych dziedzinach życia, takich jak meteorologia czy uprawa roślin.

Zadania zawodowe:
- sporządzanie horoskopu urodzeniowego, stanowiącego psychofizyczny portret człowieka w celu samopoznania, określenia pola możliwości i ukierunkowania w życiu;
- opracowywanie prognozy w zakresie wybranych spraw, problemów, predyspozycji i zdarzeń odnoszących się do jednostki bądź ogółu, danej chwili, roku lub wieku;
- udzielanie porad dotyczących konkretnych zagadnień, takich jak: stan zdrowia, wybór partnera w miłości i małżeństwie bądź interesach, korzystny moment na zawarcie transakcji, wykorzystanie uzdolnień lub możliwości zawodowych.

Dodatkowe zadania zawodowe:
- dawanie wskazań dotyczących osobistego rozwoju wewnętrznego;
- prowadzenie pracy badawczej i obliczeń statystycznych, przy użyciu współczesnej aparatury, metodologii i terminologii naukowej.

Opis profesji astrologa wg Międzynarodowego Standardu Klasyfikacji Zawodów ISCO-88 – www.praca.gov.pl – klasyfikacja zawodów: astrolog.